ESKİŞEHİR'DE ESEMEDİK.

Eskişehir deplasmanına giderken içimde zerre kadar korku yoktu. Oyun içerisinde usta ayaklarımızın derinleme paslarıyla buluşacak ileri ucun gol bulacağına emindim. Nitekim öyle de oldu. Süper lig kumaşlı kadrosuyla Eskişehirsporu ilk 15 dakikadan sonra presle ablukaya alan Boluspor,  yüksek oyun temposuyla keyif verdi yarım saat boyunca. Ama golden 5 dakika sonra ne olduysa birden durduk. Oyundan Tunahan Çiçek'in çıkmasıyla diri ama, o ana kadar oyuna giremeyen Es Es orta sahası birden gözünü açtı. Dengesi bozulan bizim takım, Santos'un markajda kalması ve Emre'nin  gereksiz hamleleri ile top kayıplarına başladı. Bolu savunmasına 65. dakikadan sonra yavaş yavaş inen Eskişehir, hem takımı , hem de taraftarı resmen uyuttu. Bolu sahada yürümeye başladığı anda İsveç miili takımınında da oynayan Erkan Zengin, Tarık Çamdal ve Bruno Mazenga üçlüsü, topu sinsice yarı sahamıza getirerek beraberliği sağladılar. 1-1 den sonra o beklediğimiz pres çok geç gelince ümitler tükendi. Yalnız son 2 dakİkada kaçan 2 net gollük pozisyona kahrolmamak elde değil. Ah Boffin ah! Maça Boludan gelen yaklaşık 600 Boluspor taraftarı sessiz Es Es stadını inletti adeta. Eskişehir emniyetinde Spor Şubede çalışan Bolulu hemşehrimiz ve komşum  ve abim olan Nafiz Arsoy'a da teşekkür etmeden geçmedi Boluspor taraftarı. Maç öncesi ve maç sonrası taraftarlarımıza gözü gibi bakan Nafiz abimize sevgi ve selamlarımızı iletiyoruz. Maç sonu taraftarın kendisini çağırarak üçlü çektirmesi görülmeye değer bir sahneydi.

Bu derbiden alınan 1 puan çok önemliydi. Ama daha önemli olan ise eksiklerimizin daha belirgin şekilde ortaya konması oldu. Daha hızlı daha diri oynamalıyız.  Süper olmayı istiyorsak tabi..

Yazarın Diğer Yazıları